تبلیغات
مکارم شیرازی - واجبات نماز
هر سوالی دینی دارید از ما بپرسید

واجبات نماز

نویسنده :علی نداف
تاریخ:چهارشنبه 16 دی 1394-06:56 ب.ظ

واجبات نماز

مسأله 862ـ واجبات نماز یازده چیز است: نیّت، تكبیرة الاحرام، یعنى «اللّهُ اكبرُ» در اوّل نماز، قیام، قرائت، ركوع، سجود، ذكر ركوع و سجود، تشهّد، سلام، 10ـ ترتیب، 11ـ موالات (پى در پى به جا آوردن اجزاء نماز).

مسأله 863ـ واجبات نماز بر دوگونه است: بعضى ركن است و بعضى غیر ركن، ركن چیزى است كه اگر آن را به جا نیاورد یا اضافه كند نماز باطل است، خواه عمداً باشد یا از روى سهو و اشتباه، ولى در واجبات غیر ركنى هنگامى نماز باطل مى شود كه آن را عمداً كم و زیاد كند و اگر از روى سهو و اشتباه كم و زیاد كند نماز صحیح است.

مسأله 864ـ اركان نماز پنج چیز است: اوّل نیّت. دوم تكبیرة الاحرام. سوم قیام در موقع گفتن تكبیرة الاحرام و قیام متّصل به ركوع، یعنى ایستادن پیش از ركوع. چهارم ركوع. پنجم دو سجده (البتّه در نیّت زیادى تصوّر نمى شود و زیادى تكبیرة الاحرام نیز اگر از روى سهو باشد نماز را باطل نمى كند، هرچند احتیاط مستحب آن است كه آن را اعاده كند).

 

1ـ نیّت

مسأله 865ـ نماز را باید به قصد قربت یعنى براى اطاعت فرمان خدا انجام داد و لازم نیست نیّت را به زبان آورد و یا در اوّل نماز از قلب بگذراند، همین اندازه كه اگر سؤال كنند چه مى كنى، بتواند جواب دهد كه براى خدا نماز مى خوانم كافى است.

مسأله 866ـ در موقع نیّت باید قصد كند كه نماز ظهر مى خواند یا عصر یا نمازهاى دیگر و اگر فقط نیّت كند چهار ركعت نماز مى خوانم كافى نیست، بلكه نمازى را كه مى خواند باید در نیّت خود معیّن كند و احتیاط واجب آن است كه قضا و ادا بودن آن را نیز معیّن نماید.

مسأله 867ـ نیّت باید تا آخر نماز ادامه داشته باشد و اگر طورى غافل شود كه نداند چه مى كند نمازش باطل است.

مسأله 868ـ هركس براى ریا یعنى نشان دادن به مردم نماز یا عبادت دیگرى را انجام دهد علاوه بر این كه عبادتش باطل است گناه كبیره نیز انجام داده است و اگر خدا و مردم را هر دو در نظر بگیرد باز عملش باطل و گناه كبیره است.

مسأله 869ـ اگر قسمتى از نماز را به قصد ریا انجام دهد نماز باطل است، خواه قسمت واجب باشد مثل حمد و سوره، یا مستحب مانند قنوت، بنابراحتیاط واجب.

مسأله 870ـ هرگاه اصل نماز را براى خدا مى خواند، ولى به قصد ریا آن را در مسجد یا در اوّل وقت یا با جماعت انجام مى دهد نمازش باطل است، ولى اگر براى ریا نیست بلكه نماز خواندن در اوّل وقت یا در مسجد براى او راحت تر است اشكالى ندارد.

 

2ـ تكبیرة الاحرام

مسأله 871ـ اوّلین جزء نماز «اَللّهُ اَكْبَرُ» است كه آن را «تكبیرة الاحرام» مى گویند و ترك آن خواه از روى عمد باشد یا سهو نماز را باطل مى كند، امّا اضافه كردن آن (یعنى به جاى یك اَللّهُ اَكْبَرُ مثلاً دو مرتبه اَللّهُ اَكْبَرُ بگوید) اگر عمدى باشد موجب باطل شدن نماز است.

مسأله 872ـ «اَللّهُ اَكْبَرُ» مانند سایر ذكرهاى نماز و حمد و سوره باید به عربى صحیح گفته شود و عربى غلط یا ترجمه آن كافى نیست.

مسأله 873ـ باید موقع گفتن تكبیرة الاحرام بدن آرام باشد و اگر در حالى كه مثلاً قدم بر مى دارد اَللّهُ اَكْبَرُ بگوید باطل است و چنانچه سهواً بگوید احتیاط واجب آن است كارى كند كه نماز باطل شود (مثلاً صورت را به طرف پشت قبله كند) و دوباره تكبیر بگوید.

مسأله 874ـ تكبیر و حمد و سوره و سایر ذكرهاى نماز را باید طورى بخواند كه اگر مانعى در كار نباشد حدّاقل خودش آن را بشنود.

مسأله 875ـ كسانى كه به خاطر بیمارى یا لال بودن نمى توانند تكبیر را درست بگویند باید هر طورى مى توانند بگویند و اگر هیچ نمى توانند بگویند احتیاط واجب آن است كه اشاره كنند و با زبانى كه در میان افراد كر و لال متعارف است آن را ادا نمایند و در قلب خود نیز بگذرانند.

مسأله 876ـ مستحبّ است قبل از تكبیرة الاحرام به قصد رجاء این دعا را بخوانند: «یا مُحْسِنُ قَدْ اَتاكَ الْمُسىءُ وَ قَدْ أَمَرْتَ الْمـُحْسِنَ اَنْ یَتَجاوَزَ عَنِ الْمُسیئِ اَنتَ الْمـُحْسِنُ وَ أَنَا الْمُسیئُ بِحَقِّ مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ تَجاوَزْ عَنْ قَبِیحِ ما تَعْلَمُ مِنّى. یعنى: «اى خداى نیكوكار! بنده گنهكارت به در خانه تو آمده است تو امر كرده اى كه نكوكار از گنهكار بگذرد،تو نیكو كارى و من گنهكارم، به حقّ محمّد و آل محمّد رحمتت را بر محمّد و آل محمّد بفرست و از كارهاى زشتى كه مى دانى از من سرزده بگذر!»

مسأله 877ـ مستحبّ است در موقع گفتن تكبیرة الاحرام و سایر تكبیرهاى نماز دستها را تا مقابل گوش بالاببرد.

مسأله 878ـ هرگاه شك كند كه تكبیرة الاحرام را گفته یا نه، چنانچه مشغول خواندن حمد شده است به شك خود اعتنا نكند واگر چیزى نخوانده باید تكبیر را بگوید و هرگاه مى داند تكبیرة الاحرام را گفته امّا شك دارد كه صحیح گفته است یا نه، اگر این شك بعد از گفتن تكبیر پیدا شود اعتنا نكند.

 

3ـ قیام

مسأله 879ـ قیام یعنى ایستادن، در دو جاى نماز، واجب و ركن است: هنگام گفتن تكبیرة الاحرام و قیام قبل از ركوع كه آن را «قیام متّصل به ركوع» گویند، ولى قیام در موقع خواندن حمد و سوره و همچنین بعد از ركوع واجب است امّا ركن نیست.

مسأله 880ـ هرگاه ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشیند و یادش بیاید كه ركوع نكرده باید بایستد و به ركوع رود و اگر به حالت خمیدگى به ركوع برگردد نماز او باطل است زیرا قیام متّصل به ركوع را به جا نیاورده است.

مسأله 881ـ در موقع قیام نباید بدن و پاها را حركت دهد و به طرفى خم شود یا به جایى تكیه كند، ولى اگر از روى ناچارى باشد مانعى ندارد.

مسأله 882ـ هرگاه در حال قیام براى حمد و سوره از روى فراموشى بدن و پاها را حركت دهد یا به طرفى خم شود نماز باطل نیست، امّا اگر در موقع تكبیرة الاحرام و قیام متّصل به ركوع باشد، بنابر احتیاط واجب باید نماز را تمام كند و اعاده نماید.

مسأله 883ـ هرگاه در موقع قیام روى یك پا بایستد نمازش اشكال دارد، ولى لازم نیست سنگینى بدن را بطور مساوى روى هر دو پا قرار دهد.

مسأله 884ـ اگر پاها را بیش از اندازه گشادبگذارد بطورى كه از شكل ایستادن بیرون رود نمازش باطل است، مگر این كه ناچار باشد.

مسأله 885ـ هرگاه در نماز مى خواهد كمى جلو یا عقب رود یا بدن را كمى به طرف راست و چپ حركت دهد باید چیزى نگوید ولى «بِحَوْلِ اللّهِ وَ قُوَّتِهِ اَقُومُ وَ اَقْعُدُ» را باید در حال برخاستن بگوید.

مسأله 886ـ در موقع ذكرهاى واجب نماز نیز باید بدن آرام باشد، بلكه احتیاط واجب آن است كه در ذكرهاى مستحب نیز این معنى رعایت شود.

مسأله 887ـ هرگاه در حال حركت بدن ذكر بگوید مثلاً موقع رفتن ركوع یا در حال رفتن به سجده تكبیر آن را بگوید، احتیاط آن است كه نماز را دوباره بخواند، مگر آن كه قصدش مطلق ذكر باشد، یعنى نه آن تكبیر مخصوصى كه مثلاً قبل از سجده در حال ایستادن گفته مى شود، بلكه از آنجا كه ذكر خدا در هر جاى نماز خوب است تكبیر مى گوید.

 مسأله 888ـ هرگاه در موقع قرائت حمد و سوره یا تسبیحات بى اختیار بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود و یا مثلاً در میان جمعیّت باشد و به او تنه بزنند و او را حركت دهند احتیاط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن آنچه را در حال حركت خوانده دوباره بخواند.

مسأله 889ـ هرگاه در بین نماز از ایستادن عاجز شود باید بنشیند و اگر از نشستن هم عاجز شود باید بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته باید چیزى نخواند.

مسأله 890ـ كسى كه نمى تواند ایستاده نماز بخواند باید بنشیند، ولى اگر بتواند بایستد و به عصا یا دیوار و مانند آن تكیه كند، یا پاهایش را از هم دور بگذارد باید ایستاده نماز بخواند، مگر این كه فوق العاده براى او زحمت داشته باشد، همچنین مادام كه مى تواند نشسته نماز بخواند هرچند به چیزى تكیه كند باید خوابیده نماز نخواند و هرگاه نتواند باید به پهلوى راست بخوابد، بطورى كه جلو بدن او رو به قبله باشد و اگر نتواند به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نیست به پشت بخوابد بطورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

مسأله 891ـ كسى كه مى تواند قسمتى از نماز را ایستاده بخواند واجب است آن مقدار را بایستد و بقیّه را بنشیند و اگر نتوانست بخوابد.

مسأله 892ـ هرگاه كسى بر اثر ناتوانى نماز را خوابیده بخواند، اگر در بین نماز بتواند بنشیند باید آن مقدار را كه مى تواند، بنشیند و یا اگر مى تواند برخیزد و همچنین كسانى كه نشسته نماز مى خوانند و در اثناء نماز توانایى ایستادن پیدا مى كنند باید بایستند، ولى تا بدن آرام نگرفته است چیزى نخوانند.

مسأله 893ـ كسى كه احتمال مى دهد تا آخر وقت بتواند ایستاده نماز بخواند بنابر احتیاط واجب در اوّل وقت نماز نخواند.

مسأله 894ـ هرگاه توانایى بر ایستادن دارد امّا مى داند یا احتمال عقلائى مى دهد كه براى او ضرر داشته باشد، یا بیمارى اش طولانى مى شود، یا مثلاً زخم یا شكستگى استخوان او دیر التیام پیدا مى كند، باید نشسته نماز بخواند و اگر آن هم ضرر دارد خوابیده نماز بخواند.

مسأله 895ـ شایسته است در حال ایستادن بدن را راست نگه دارد، شانه ها را پایین بیندازد، دستها را روى رانها بگذارد، انگشتها را به هم بچسباند، سنگینى بدن را بطور مساوى روى دو پا بیندازد و به محل سجده نگاه كند و با خضوع و خشوع باشد، مردان كمى پاها را باز بگذارند و زنان به هم بچسبانند.

 

4ـ قرائت

مسأله 896ـ در ركعت اوّل و دوم نمازهاى واجب روزانه باید بعد از تكبیرة الاحرام سوره حمد را قرائت كند و بعد از آن بنابر احتیاط واجب یك سوره تمام از قرآن مجید را و خواندن یك یا چند آیه كافى نیست. و باید توجّه داشت كه سوره «فیل» و «ایلاف» یك سوره حساب مى شود و همچنین سوره «والضّحى» و «الم نشرح».

مسأله 897ـ در تنگى وقت یا در جایى كه ترس از دزد یا درنده اى باشد مى توان سوره را ترك كرد و همچنین در جایى كه عجله براى كار مهمّى داشته باشد.

مسأله 898ـ واجب است قرائت حمد قبل از سوره باشد و اگر عمداً برخلاف این انجام دهد نمازش باطل است اگر از روى اشتباه باشد چنانچه قبل از ركوع یادش بیاید باید برگردد و درست بخواند، امّا اگر بعد از رسیدن به حدّ ركوع یادش بیاید نمازش صحیح است، همچنین اگر حمد یا سوره یا هر دو را فراموش كند.

مسأله 899ـ هرگاه در نماز واجب یكى از چهار سوره اى را كه آیه سجده دارد (3) عمداً بخواند بنابراحتیاط واجب باید سجده را به جا آورد سپس برخیزد و حمد و سوره دیگرى بخواند و نماز را تمام كند و بعد اعاده نماید و چنانچه سهواً مشغول خواندن سوره سجده شود اگر قبل از رسیدن به آیه سجده متوجّه گردد باید آن سوره را رها كرده و سوره دیگرى بخواند و اگر از نصف گذشته باشد احتیاطاً نماز را اعاده كند اگر بعد از خواندن آیه سجده بفهمد باید به ترتیب بالا عمل كند.

مسأله 900ـ خواندن سوره هاى سجده در نمازهاى مستحب مانعى ندارد و باید به دنبال آیه سجده، سجده كند، سپس برخیزد و نماز را ادامه دهد.

مسأله 901ـ در نمازهاى مستحبّى مى توان سوره را ترك كرد حتّى آن نماز مستحبّى كه بهواسطه نذر كردن واجب شده باشد، ولى نمازهاى مستحبّى مخصوصى كه سوره هاى خاصّى دارد باید به دستور آن عمل كرد.

مسأله 902ـ مستحبّ است در ركعت اوّل نماز ظهر روز جمعه بعد ازحمد، سوره جمعه بخواند در ركعت دوم، سوره منافقین را و هرگاه مشغول یكى از اینها شود احتیاط واجب آن است كه به سوره دیگرى عدول نكند.

مسأله 903ـ عدول كردن از سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ»، یا سوره «قُلْ یا اَیُّهَا الْكافِرُونَ» به سوره دیگرى در هر نماز باشد جایز نیست، جز در نماز جمعه كه اگر به جاى سوره جمعه و منافقین یكى از این دو سوره را بخواند پیش از آن كه به نصف برسد مى تواند آن را رها كرده، سوره جمعه و منافقین را بخواند.

مسأله 904ـ هرگاه غیر سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ» و «قُلْ یا اَیُّهَا الْكافِرُونَ» را در نماز بخواند مى تواند آن را رها كرده و سوره دیگرى را بخواند، به شرط این كه به نصف نرسیده باشد.

مسأله 905ـ هرگاه مقدارى از سوره را فراموش كند، یا از جهت تنگى وقت نتواند به آن ادامه دهد، مى تواند آن را رها كرده و سوره دیگرى را بخواند، خواه از نصف گذشته باشد و خواه سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ» و یا «قُلْ یا اَیُّهَا الْكافِرُونَ» باشد یا نه.

مسأله 906ـ واجب است مردان حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند و حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانند و زنان نیز باید حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانند، امّا حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را مى توانند بلند یا آهسته بخوانند، ولى اگر نامحرم صداى آنها را بشنود احتیاط مستحب آن است كه آهسته بخوانند.

مسأله 907ـ در جایى كه باید حمد و سوره را بلند بخواند اگر عمداً یك كلمه را آهسته بخواند نماز باطل است، همچنین در جایى كه باید آهسته بخواند اگر یك كلمه را بلند بخواند نماز باطل مى شود.

مسأله 908ـ هرگاه در جایى كه باید قرائت را بلند بخواند عمداً آهسته بخواند یا در جایى كه باید آهسته بخواند عمداً بلند بخواند نمازش باطل است، ولى اگر از روى فراموشى، یا ندانستن مسأله باشد، صحیح است، مگر این كه در یاد گرفتن مسأله كوتاهى كرده باشد كه بنابر احتیاط واجب اعاده مى كند.

مسأله 909ـ هرگاه در اثناء حمد و سوره متوجّه شود مقدارى را بر خلاف دستور بالا سهواً بلند یا آهسته خوانده لازم نیست برگردد، هرچند بهتر است كه برگردد و صحیح بخواند.

مسأله 910ـ هرگاه كسى در قرائت و ذكر نماز صداى خود را بیش از حدّ معمول بلند كند و با فریاد بخواند نمازش باطل است.

مسأله 911ـ باید قرائت و ذكر نماز را صحیح بخواند و اگر نمى داند یاد بگیرد، امّا كسانى كه نمى توانند تلفّظ صحیح را یاد بگیرند باید همانطور كه مى توانند بخوانند و براى چنین اشخاصى بهتر است كه تا مى توانند نماز خود را با جماعت به جا آورند.

مسأله 912ـ كسى كه دریاد گرفتن قرائت و ذكر نماز كوتاهى كرده نمازش باطل است و اگر وقت تنگ شده احتیاط واجب آن است كه با جماعت نماز بخواند و اگر دسترسى به جماعت ندارد نمازش در تنگى وقت صحیح است.

مسأله 913ـ كسى نمى تواند براى یاد دادن واجبات نماز، مزد بگیرد (بنابراحتیاط واجب) امّا براى مستحبّات مانعى ندارد، مگر این كه از شعائر دین باشد یا حفظ احكام الهى منوط به تعلیم آن گردد.

مسأله 914ـ هرگاه یكى از كلمات حمد و سوره یا ذكرهاى دیگر نماز را نداند، یا زیر و زبر آن را غلط بخواند، یا حرفى را به حرف دیگرى تبدیل كند، مثلاً به جاى (ض) (ز) بگوید بطورى كه از نظر لغت عرب غلط باشد، نماز او باطل است.

 مسأله 915ـ هرگاه كلمه یا تلفّظ آیه یا ذكرى را صحیح مى دانسته و مدّتى در نمازها خوانده وبعد مى فهمد غلط بوده، نمازش اعاده ندارد، هرچند احتیاط مستحب اعاده یا قضاى آن است.

مسأله 916ـ لازم نیست آنچه را علماى تجوید براى بهتر خوانى قرآن ذكر كرده اند رعایت كند، بلكه لازم است طورى بخواند كه بگویند عربى صحیح است هرچند رعایت دستورات تجوید بهتر است.

مسأله 917ـ احتیاط واجب آن است كه در نماز، وقف به حركت ننماید و معنى وقف به حركت آن است كه زیر و زبر آخر كلمه را بگوید امّا بین آن كلمه و كلمه بعد فاصله دهد، مثل این كه بگوید: اَللّهُ اَكْبَرُ (و آخر آن راپیش دهد) امّا مدّتى سكوت كند بعد بِسْمِ اللّه را شروع نماید، ولى وصل به سكون مانعى ندارد، هرچند ترك آن بهتر است، معنى وصل به سكون این است كه آخر جمله را بدون زیر و زبر بخواند و بلافاصله آیه یا كلمه بعد را بگوید.

مسأله 918ـ در ركعت سوم و چهارم نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى مخیر است كه حمد بخواند (بدون سوره) یا سه مرتبه تسبیحات اربعه یعنى «سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا اِلهَ إِلاَّ اللّهُ وَ اللّهُ اَكْبَرُ» بگوید، بلكه یك مرتبه نیز كافى است و مانعى ندارد در یك ركعت حمد و در ركعت دیگر تسبیحات بگوید.

مسأله 919ـ واجب است در ركعت سوم و چهارم نماز، حمد یا تسبیحات اربعه را آهسته بخوانند، حتّى بِسْم اللّه را ( بنابر احتیاط واجب).

مسأله 920ـ اگر در ركعت اوّل و دوم نماز به گمان این كه ركعت سوم و چهارم است تسبیحات بگوید، چنانچه پیش از ركوع متوجّه شود باید برگردد و حمد و سوره بخواند و اگر در ركوع یا بعد از آن بفهمد نمازش صحیح است و احتیاط مستحب آن است كه دو سجده سهو به جا آورد.

مسأله 921ـ اگر در ركعت سوم یا چهارم مى خواست حمد بخواند تسبیحات به زبانش آمد، یا بعكس مى خواست تسبیحات بخواند حمد به زبانش آمد، كافى نیست، باید برگردد و دوباره حمد یا تسبیحات را بخواند، ولى اگر هر دو در نیّت او بوده است هر كدام به زبانش آید كافى است.

مسأله 922ـ مستحبّ است بعد از تسبیحات استغفار كند مثلاً بگوید: «اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّى وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ» یا بگوید: «اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى».

مسأله 923ـ اگر در ركوع یا بعد از آن شك كند كه تسبیحات را خوانده یا نه، اعتنا به شك نكند، امّا اگر هنوز به اندازه ركوع خم نشده احتیاط واجب آن است كه برگردد و بخواند.

مسأله 924ـ هرگاه در آیه و یا ذكرى از نماز شك كند باید آن را تكرار كند تا صحیح بگوید، امّا اگر به حدّ وسواس برسد باید اعتنا نكند و اگر اعتنا كند نمازش اشكال دارد و بنابر احتیاط واجب باید دوباره بخواند.

مسأله 925ـ مستحبّ است در ركعت اوّل نماز پیش از خواندن حمد بگوید:
«اَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیمِ» و نیز مستحبّ است امام جماعت «بِسْمِ اللّه» را در ركعت اوّل و دوم نماز ظهر و عصر در جماعت بلند بگوید، همچنین مستحبّ است حمد و سوره و اذكار نماز را شمرده بخواند و آیات را به هم نچسباند و مخصوصاً به معنى آنها توجّه داشته باشد و اگر نماز را با جماعت مى خواند بعد از تمام شدن حمد امام، به امید ثواب پروردگار بگوید: «اَلْحَمْدُ لِلّهِ رِبِّ الْعالَمینَ» و بعد از خواندن سوره «قُلْ هُوَ اللّه اَحَدٌ» یك یا دو یا سه مرتبه بگوید: «كَذلِكَ اللّهُ رَبِّى» یا «كَذلِكَ اللّهُ رَبُّنَا».

مسأله 926ـ شایسته است در نمازها در ركعت اوّل سوره «اِنّا اَنْزَلْناهُ» و در ركعت دوم سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ» را بخواند و هیچ سوره اى را در هر دو ركعت تكرار نكند، مگر سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ» و سزاوار نیست در تمام نمازهاى شبانه روز سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ» را ترك كند و بهتر است سوره هایى براى نماز انتخاب شود كه مردم را متوجّه امورى كه به آن نیاز دارند و ترك گناهانى كه به آن آلوده اند كند.

 

5ـ ركوع

مسأله 927ـ در هر ركعت بعد از قرائت، یك ركوع واجب است، یعنى به اندازه اى خم شود كه اگر بخواهد كف دستها را به زانو بگذارد بتواند، بلكه احتیاط واجب آن است كه كف دستها را بر زانو بگذارد.

مسأله 928ـ كسى كه دست یا زانوى او با دیگران تفاوت دارد، مثلاً دستش خیلى بلند است كه اگر كمى خم شود به زانو مى رسد، یا زانویش خیلى پایین است چنین كسى باید به اندازه معمول خم شود.

مسأله 929ـ كسى كه نماز نشسته مى خواند براى ركوع باید بقدرى خم شود كه بگویند ركوع كرده است.

مسأله 930ـ خم شدن باید به قصد ركوع باشد، بنابراین اگر بدون این قصد خم شود نمى تواند آن را ركوع حساب كند، بلكه باید بایستد و به قصد ركوع خم شود.

مسأله 931ـ در ركوع واجب است ذكر بگوید، ذكر ركوع بنابر احتیاط واجب سه مرتبه «سُبْحانَ اللّهِ» یا یك مرتبه «سُبْحانَ رِبِّىَ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ» است كه باید به عربى صحیح گفته شود و مستحبّ است آن را سه یا پنج یا هفت مرتبه تكرار كند.

مسأله 932ـ در موقع ذكر واجب باید بدن آرام باشد و براى ذكر مستحب نیز اگر آن را به قصد ذكر ركوع مى گوید آرام بودن بدن لازم است.

مسأله 933ـ هرگاه در موقعى كه مشغول ذكر واجب است كسى به او تنه بزند، یا به علّت دیگرى بدن از آرامش بیرون رود، باید بعد از آرام گرفتن دوباره ذكر را بگوید، ولى حركات مختصر اشكال ندارد.

مسأله 934ـ هرگاه ذكر را قبل از رسیدن به حدّ ركوع و آرام گرفتن بدن بگوید باید آن را بعد از آرام گرفتن اعاده كند، حتّى اگر عمداً این كار را كند احتیاط این است كه نماز را نیز بعداً اعاده نماید.

مسأله 935ـ هرگاه پیش از تمام شدن ذكر واجب عمداً سر از ركوع بردارد نمازش باطل است و اگر سهواً باشد چنانچه پیش از خارج شدن از حال ركوع متوجّه شود باید در حال آرامى بدن دوباره ذكر را بگوید و اگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد متوجّه گردد، نمازش صحیح است.

مسأله 936ـ كسى كه نمى تواند به اندازه ركوع خم شود اگر بتواند باید به چیزى تكیه كند و ركوع نماید و اگر آن هم ممكن نشود باید به هر اندازه كه ممكن است خم شود و اگر هیچ نتواند خم شود باید ركوع را به صورت نشسته انجام دهد، و اگر آن هم ممكن نشود در حال ایستاده با سر اشاره مى كند و اگر این را هم نتواند به نیّت ركوع چشمها را بر هم مى گذارد و ذكر را مى گوید و به نیّت برخاستن از ركوع چشمها را بازمى كند.

مسأله 937ـ هرگاه كسى مى تواند ركوع كند امّا به خاطر بیمارى یا علّت دیگرى نمى تواند به اندازه ذكر واجب توقّف كند باید پیش از آن كه از حال ركوع خارج شود ذكر واجب را بگوید هرچند بدن آرام نباشد و اگر نتواند، در حال برخاستن ذكر را تمام كند.

مسأله 938ـ هرگاه كسى بر اثر پیرى خمیده شده، یا به خاطر بیمارى یا به علّت دیگر به حالتى شبیه ركوع درآمده، باید در موقع نماز آن قدر كه مى تواند كمر را براى قرائت راست كند و اگر نمى تواند قدرى كمر را قبل از ركوع راست كند سپس به حال ركوع در آید و اگر آن هم ممكن نشود براى انجام ركوع كمى بیشتر خم شود، به شرط این كه از حالت ركوع خارج نگردد و اگر آن هم ممكن نشود احتیاط این است كه هم با سر اشاره كند و هم قصد كند كه آن حالتش جزء ركوع باشد.

مسأله 939ـ ركوع از واجبات ركنى است كه اگر ترك شود یا در یك ركعت دو ركوع یا بیشتر به جا آورد نماز باطل است خواه عمداً باشد یا از روى سهو و فراموشى.

مسأله 940ـ بعد از تمام شدن ركوع، واجب است راست بایستد و بعد از آرام گرفتن بدن به سجده رود و اگر عمداً این كار را ترك كند نمازش باطل است، امّا اگر از روى سهو باشد اشكالى ندارد.

مسأله 941ـ هرگاه ركوع را فراموش كند و پیش از سجده اوّل یا میان دو سجده، یا قبل از آن كه پیشانى براى سجده دوم به زمین رسد متوجّه شود، باید برگردد و بایستد و بعد به ركوع رود.

مسأله 942ـ مستحبّ است پیش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ایستاده «اللّهُ اَكْبَرُ» بگوید و در حال ركوع زانوها را عقب دهد و پشت را صاف نگه دارد، گردن را بكشد و مساوى پشت نگه دارد و میان دو قدم نگاه كند و بعد از آن كه از ركوع برخاست و راست ایستاددرحالى كه بدن آرام است بگوید: «سَمِعَ اللّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ».

مسأله 943ـ در احكام ركوع فرقى بین نماز واجب و مستحب نیست، حتّى زیادى ركوع بنابر احتیاط واجب.

 

6ـ سجود

مسأله 944ـ در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب دو سجده واجب است و محلّ آن بعد از ركوع است و هرگاه هر دو را عمداً یا از روى فراموشى ترك كند یا به جاى دو سجده چهار سجده به جا آورد نماز باطل است، امّا زیادى یا كمى یك سجده به شرط این كه از روى سهو باشد نماز را باطل نمى كند.

مسأله 945ـ در سجده باید هفت موضع بر زمین قرار گیرد: پیشانى، كف دستها، سر دو زانو، سردوانگشت بزرگ پا و هرگاه یكى از این اعضا را عمداً بر زمین نگذارد سجده اش باطل است و اگر سهواً پیشانى را به زمین نگذارد باز سجده باطل است، امّا اگر پیشانى به زمین باشد و بعضى دیگر از اعضا را سهواً به زمین نگذارد سجده صحیح است.

 

7ـ ذ كر ركوع و سجود

مسأله 946ـ در ركوع واجب است ذكر بگوید، ذكر ركوع بنابر احتیاط واجب سه مرتبه «سُبْحَانَ اللّهِ» یا یك مرتبه «سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ» است. ذكر سجده نیز واجب است و احتیاط آن است كه حدّاقل سه مرتبه «سُبْحانَ اللّهِ» یا یك مرتبه «سُبْحانَ رِبِّىَ الاَْعْلى وَ بِحَمْدِهِ» بگوید و هرچه بیشتر بگوید بهتر است.



دنبالک ها: aviny 

داغ کن - کلوب دات کام
آرشیو نظرات() 
What do eccentric heel drops do?
دوشنبه 16 مرداد 1396 08:17 ب.ظ
What's Taking place i am new to this, I stumbled upon this I have found It absolutely helpful and it has helped me out loads.
I am hoping to contribute & assist different
customers like its helped me. Great job.
amam
جمعه 18 دی 1394 10:26 ب.ظ
پاسخ علی نداف : خواهش
مهدی جان
جمعه 18 دی 1394 10:25 ب.ظ
its a graet
امیر محمد
جمعه 18 دی 1394 10:24 ب.ظ
مرسی بابابابا
عرفان نعتی
جمعه 18 دی 1394 10:23 ب.ظ
منکه خیلی چیزا یاد گرفتم
مریم سعادت مند
جمعه 18 دی 1394 10:22 ب.ظ
عالیه بخدا
علی غلامی
جمعه 18 دی 1394 10:20 ب.ظ
بسیار خوب است مرسی از زحمات شما
محمد کریم
جمعه 18 دی 1394 10:18 ب.ظ
بسیار خوب است مرسی از زحمات شما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر