تبلیغات
مکارم شیرازی - احکام تقلید
هر سوالی دینی دارید از ما بپرسید

احکام تقلید

نویسنده :علی نداف
تاریخ:سه شنبه 29 دی 1394-04:37 ب.ظ

تـقـلـید

 احكام تقلید

مسأله 1ـ هیچ مسلمانى نمى تواند در اصول دین تقلید نماید، بلكه باید آنها را از روى دلیل ـ به فراخور حال خویش ـ بداند ولى در فروع دین یعنى احكام و دستورات عملى، اگر مجتهد باشد (یعنى بتواند احكام الهى را از روى دلیل به دست آورد) به عقیده خود عمل مى كند و اگر مجتهد نباشد باید از مجتهدى تقلید كند، همان گونه كه مردم در تمام امورى كه تخصّص و اطّلاع ندارند، به اهل اطّلاع مراجعه مى كنند و از آنها پیروى مى نمایند.

و نیز مى تواند عمل به احتیاط كند، یعنى در اعمال خود طورى رفتار نماید كه یقین كند تكلیف خود را انجام داده است، مثلاً اگر بعضى از مجتهدین كارى را حرام و بعضى مباح مى دانند آن را ترك كند و یا اگر بعضى، آن را مستحب و بعضى واجب مى دانند آن را حتماً به جا آورد، ولى چون عمل به احتیاط مشكل است و احتیاج به اطّلاعات نسبتاً وسیعى از مسائل فقهى دارد، راه براى توده مردم غالباً همان مراجعه به مجتهدین و تقلید از آنهاست.

مسأله 2ـ حقیقت تقلید در احكام، استنادعملى به دستور مجتهد است، یعنى انجام اعمال خود را موكول به دستور مجتهد كند.

مسأله 3ـ مجتهدى كه از او تقلید مى كند باید داراى صفات زیر باشد: مرد، بالغ، عاقل، شیعه دوازده امامى، حلال زاده و همچنین بنابراحتیاط واجب عادل و زنده باشد. (عادل كسى است كه داراى حالت خداترسى باطنى است كه او را از انجام گناه كبیره و اصرار بر گناه صغیره باز مى دارد).

مسأله 4ـ در مسائلى كه مجتهدین اختلاف نظر دارند باید از «اعلم» تقلید كند.

مسأله 5ـ «مجتهد» و «اعلم» را از سه راه مى توان شناخت:

اوّل: این كه خود انسان اهل علم باشد و بتواند مجتهد و اعلم را بشناسد.

دوم: این كه دو نفر عادل از اهل علم به او خبر دهند، به شرط این كه دو نفر عالم دیگر برخلاف گفته آنها شهادت ندهند.

سوم: این كه آنچنان در میان اهل علم و محافل علمى مشهور باشد كه انسان یقین پیدا كند او اعلم است.

مسأله 6ـ هرگاه شناختن «اعلم» بطور قطع ممكن نشود، احتیاط آن است از كسى تقلید كند، كه گمان به اعلم بودن او دارد و در صورت شك میان چند مجتهد و عدم ترجیح آنها از هركدام بخواهد مى تواند تقلید كند.

مسأله 7ـ براى آگاهى از فتواى مجتهد چند راه وجود دارد:

اوّل، شنیدن از خود مجتهد یا ملاحظه دستخطّ او;

دوم، دیدن در رساله اى كه مورد اطمینان باشد;

سوم، شنیدن از كسى كه مورد اعتماد است;

چهارم، مشهور بودن در میان مردم بطورى كه سبب اطمینان شود.

مسأله 8ـ اگر احتمال دهد فتواى مجتهد عوض شده، مى تواند به فتواى سابق عمل كند و جستجو لازم نیست.

مسأله 9ـ در جایى كه مجتهد صریحاً فتوا ندارد، بلكه مى گوید احتیاط آن است كه فلان گونه عمل شود، این احتیاط را «احتیاط واجب» مى گویند و مقلّد یا باید به آن عمل كند و یا به مجتهد دیگر مراجعه نماید و امّا اگر فتواى صریحى داده، مثلاً گفته است اقامه براى نماز مستحبّ است، سپس گفته احتیاط آن است كه ترك نشود، این را «احتیاط مستحبّ» مى گویند و مقلّد مى تواند به آن عمل كند یا نكند و در مواردى كه مى گوید «محلّ تامّل» یا «محلّ اشكال» است مقلّد مى تواند عمل به احتیاط كند

یا به دیگرى مراجعه نماید. امّا اگر بگوید «ظاهر چنین است» یا «اقوى چنین است»، این تعبیرها فتوا محسوب مى شود و مقلّد باید به آن عمل كند.

مسأله 10ـ هرگاه مجتهدى كه انسان از او تقلید مى كند، از دنیا برود باقى ماندن بر تقلید او جایز است; بلكه اگر اعلم باشد واجب است، به شرط این كه عمل به فتواى او كرده باشد.

مسأله 11ـ عمل كردن به فتواى مجتهد مرده ابتداءً جایز نیست هرچند اعلم باشد بنابر احتیاط واجب.

مسأله 12ـ هركس باید مسائلى را كه معمولاً مورد احتیاج او واقع مى شود یاد گیرد یا طریقه احتیاط آن را بداند.

مسأله 13ـ اگر مسأله اى پیش آید كه حكم آن را نمى داند مى تواند عمل به احتیاط نماید، یا اگر وقت آن نمى گذرد صبر كند تا دسترسى به مجتهد پیدا كند، و اگر دسترسى ندارد یك طرف را كه بیشتر احتمال صحّت مى دهد انجام مى دهد و بعداً سؤال مى كند، اگر مطابق فتواى مجتهد بود صحیح است وگرنه باید اعاده كند.

مسأله 14ـ هرگاه كسى مدّتى اعمال خود را بدون تقلید انجام داده، سپس تقلید كند، اگر اعمال سابق، مطابق فتواى این مجتهد باشد صحیح است و گرنه باید اعاده كند، همچنین است اگر بدون تحقیق كافى از مجتهدى تقلید نموده.

مسأله 15ـ هرگاه كسى در نقل فتواى مجتهدى اشتباه كرده باید بعد از اطّلاع، صحیح آن را بگوید، و اگر در منبر و سخنرانى گفته باید آن را در جلسات مختلف تكرار كند تا كسانى كه به اشتباه افتاده اند از اشتباه درآیند، امّا اگر فتواى آن مجتهد تغییر كرده، اعلام تغییر بر او لازم نیست.

مسأله 16ـ عدول، یعنى تغییر تقلید از مجتهدى به مجتهد دیگر، جایز نیست بنابر احتیاط واجب، مگر آن كه مجتهد دوم اعلم باشد و اگر بدون تحقیق عدول كرده باید بازگردد.

مسأله 17ـ هرگاه فتواى مجتهد تغییر كند باید به فتواى جدید عمل شود، امّا اعمالى را كه مطابق فتواى سابق عمل كرده (مانند عبادات یا معاملاتى كه انجام داده) صحیح است و اعاده لازم ندارد، همچنین اگر از مجتهدى به مجتهد دیگر عدول كند، اعاده اعمال سابق لازم نیست.

مسأله 18ـ هرگاه مدّتى تقلید كرده امّا نمى داند تقلید او صحیح بوده یا نه، نسبت به اعمال گذشته اشكالى ندارد، امّا براى اعمال فعلى و آینده باید تقلید صحیح كند.

مسأله 19ـ هرگاه دو مجتهد مساوى باشند، مى توان بعضى از مسائل را از یكى و بعضى را از دیگرى تقلید كرد.

مسأله 20ـ فتوا دادن و اظهار نظر كردن در مسائل شرعى براى كسى كه مجتهد نیست (یعنى قادر به استنباط احكام از مدارك و دلایل آن نمى باشد) حرام است و هرگاه بدون اطّلاع اظهار نظر كند، مسؤول اعمال تمام كسانى است كه به گفته او عمل مى كنند.




داغ کن - کلوب دات کام
آرشیو نظرات() 
http://sierraIngersol.jimdo.com
سه شنبه 17 مرداد 1396 10:42 ق.ظ
Wow! This blog looks exactly like my old one! It's on a totally different subject but it has pretty much the same page layout and
design. Superb choice of colors!
How do you grow?
جمعه 13 مرداد 1396 02:44 ب.ظ
If you wish for to take much from this paragraph then you have to apply such techniques to your won web site.
نظری
دوشنبه 3 اسفند 1394 01:45 ب.ظ
ببخشید وبگاه شما عضویت نداره آخه از مطالب تون خوشم آمده می خوام سبت نام کنم
پاسخ علی نداف : در خوست دادم ولی هنوز جواب داوری نیومده
علی
یکشنبه 2 اسفند 1394 07:56 ب.ظ
yesssssssssssssssssss
خالق
یکشنبه 2 اسفند 1394 07:56 ب.ظ
منم با نظرت موافقم
قاسم
دوشنبه 26 بهمن 1394 05:42 ب.ظ
من بازم شمارا انتخاب می کنم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر